أَخْرَجَتْكَ بعضى گفتند كه : 193 « پيغامبر ما عليه السّلام از خوف جان از مكّه نگريخت چنانك موسى گريخت بلك تا بيرون كردندش به زور چنانك فرمود اخرجتك بيرونت كردند و نگفت كه : « گريختى » يا خود اشارت غيبى بود كه بيرون آى زيرا كه پيغامبر ما از آن عزيزتر بود توكّل او به خدا بود و نظر او در خدا بود و زيستن او بهر خدا بود چنانك فرمود وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » دور ازو كه او را اين خطاب باشد كى از خوف جان خود گريختى كه كمترين بندگان او كه ازو بويى يافته بودند بسوى مرگ چنان مىدويدند كه سيل از بالاى كوه فرودود كه وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً « 2 » و مرگ را چنان مىجستند كه شاعر قافيه را جويد و كودك آدينه را كه فرمود فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ . « 3 » قوله تعالى أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ * سهل مىگويد : 194 « آن‌كس را كه او را بيّنه و روشنى از حق باشد آن باشد كه اقتداى او به سنّت پيغامبر باشد چنانك كسى به كسى اقتدا كند در نماز هر حركت كه او كند او همان كند » . مغربى 195 مىفرمايد : « بيّنه معنيش روشناييست كه بدان روشنايى جدا كنند انديشه ربّانى را از وسواس شيطانى چنانك جو را و گندم را پاك كنند در روشنايى از سنگ به معاينهء چشم بىتقليد و بىقياس و اگر ازين نور كه در اندرونست سخنى زاييده شود نام آن سخن برهان باشد » .

--> ( 1 ) - قرآن كريم ، الانعام / 162 ( 2 ) - قرآن كريم ، العاديات / 1 ( 3 ) - قرآن كريم ، الاحزاب / 23